III Warszawski Przegląd Filmów Górskich - Goście
Marek ArcimowiczMarek Arcimowicz (ur. 1972 r. w Wałbrzychu)
Początkowo jego zainteresowania fotograficzne, z racji wykształcenia, skupiały się wokół architektury i sztuki użytkowej. Przez ostatnie lata koncentruje się głównie na aspektach dynamiki i ruchu w fotografii. Wynika to z jego zaangażowania w dalekie wyprawy i w sporty ekstremalne. Fotografował w różnych stronach świata, w regionach obcych kulturowo Europejczykowi, bardzo egzotycznych, dziwnych, nieznanych, odległych. Od śnieżnej pustki Spitsbergenu, przez pustynię Gobi, Indie, Mongolię, Nepal i himalajskie szczyty.

Obecnie redaktor i "frontowy" fotograf Magazynu "GÓRY". Od 2000 r. współpracował z polską edycją magazynu „National Geographic”. Jego prace i artykuły publikowano na łamach m.in.: "National Geographic Traveller", „Podróże”, „Focus”, „Forma”, „CHIP”, „Photo-video-digital”, „Góry”, „Voyage”, „Newsweek”, „Wiedza i Życie”, „Gazeta Wyborcza”, „Foto-Pozytyw”. Współpracował z czołowymi agencjami reklamowymi w Polsce i za granicą. Jego prace były eksponowane na kilkunastu wystawach indywidualnych i zbiorowych, w tym w l. 2003/2004 na wystawach Oczami Fotografów National Geographic. Od roku 2005 członek światowej "stajni" fotografów LOWEPRO. Wielekrotny juror konkursów fotograficznych. Uczestnik XII i XIII Biennale Fotografii Górskiej (jest dwukrotnym laureatem I nagrody).
    Zobacz także:
Wystawa Marka Arcimowicza „Z ARCHIWUM X“ oraz „X“ od rzymskiej 10-ki, „X“ od eXtreme...


Kinga BaranowskaKinga Baranowska
Niewiele kobiet na świecie może się poszczycić takimi osiągnięciami w górach wysokich w tak młodym wieku.
Pochodzi z Kaszub, od kilku lat zaś mieszka w Warszawie. Z wykształcenia jest geografem, dużo fotografuje, jest częstym prelegentem na pokazach poświęconych górom wysokim.
Mimo młodego wieku zdobyła kilka wysokich szczytów, w tym trzy szczyty ośmiotysięczne. Wspinała się też w Tatrach, Alpach, górach Afryki i Azji. Od kilku lat sukcesywnie realizuje swoje plany związane z górami wysokimi.
Oto niektóre z jej osiągnięć:
Dhaulagiri (8167 m) – przedwierzchołek (wys. 8076 m), 2007
Nanga Parbat (8125 m) - ścianą Diamir, 2007
Mount McKinley (6194 m) - aklimatyzacyjnie; drogą normalną, 2007
Broad Peak (8047 m) - druga Polka na szczycie i 11 kobieta na świecie, 2006
Pik Pobiedy (7439 m) - organizator i uczestnik wyprawy, 2004
Cho Oyu (8201 m) - debiut w Himalajach, 2003
Za osiągnięcia w 2007 roku została nominowana do prestiżowej nagrody środowisk wspinaczkowych „Jedynki” oraz otrzymała nagrodę „Orzeł KW” za wybitne osiągnięcia wśród klubowiczów w kategorii wspinaczka górska.
Jest w zarządzie największego klubu wysokogórskiego w Polsce (KW Warszawa) a także należy do sportowego teamu Alpinusa (Alpinus Expedition Team).
    Zobacz także: Spotkanie z Kingą Branowską
    Więcej na stronie: www.kingabaranowska.com


Wojciech BrańskiWojciech Brański (ur. 17 lipca 1935 r. w Warszawie)
Uczęszczał do szkoły Wojciecha Górskiego, tej samej, którą ukończył przed wojną Tadeusz Orłowski, studia na Politechnice Warszawskiej; mgr inż. elektronik, dr fizyki.
Taternictwo uprawia od 1957 r. członek Klubu Wysokogórskiego od 1958 r., a od 1962 r. związany z Polskim Klubem Górskim.
Członek honorowy PZA, dwukrotnie odznaczony medalem „Za Wybitne Osiągnięcie Sportowe”.
Ważniejsze dokonania w górach wysokich:
Pamir (1970)
Pik Lenina (7134 m)
Pamir (1972)
Pik Ewgenii Korżeniewskoj (7114 m), I polskie wejście
Pik Kommunizma (7495 m)
Himalaje Nepalu (1974)
Kangbaczen (7903 m), I wejście
Himalaje Nepalu (1974)
Kangczendzenga Środkowa (8482 m), I wejście; najwyższy dziewiczy szczyt zdobyty przez Polaków.
W późniejszych latach chodzi po górach rekreacyjnie „zaliczając” Grossglockner, Mount Blanc, Mont Paradiso, Monte Rosa i parę innych szczytów alpejskich.
Autor  „Do Himalajów – wiecznych śniegów skarbnicy”, współautor „Kangbaczen zdobyty” i „Dwie Kangczendzongi”. Okazjonalnie pisuje do Taternika, Góry i Alpinizm i do magazynów podróżniczych. Od 2004 jest prezesem Polskiego Klubu Górskiego.

    Zobacz także: Spotkanie z Wojtkiem Brańskim i Janem Serafinem


Anna Czerwińska
Anna Czerwińska
Należy do grona najlepszych alpinistek na świecie – jako jedyna Polka jest zdobywczynią Korony Ziemi (najwyższych szczytów wszystkich kontynentów), czego ukoronowaniem było wejście w 2000 roku na Mt Everest. Jak dotąd zdobyła 8 ośmiotysięczników (w tym 6 wierzchołków głównych). Wraz z Krystyną Palmowską dokonała głośnych przejść w Tatrach i Alpach (w tym słynnego, zimowego przejścia północnej ściany Matterhornu, m.in. z Wandą Rutkiewicz).
Jej górska kariera, rozpoczęta w 1968 roku, jest niezwykle bogata, a co ważniejsze, wciąż trwa. Corocznie Anna Czerwińska wyrusza na kolejne wyprawy w Himalaje czy Karakorum. W 2006 roku zdobyła m.in. jako pierwsza Polka piąty szczyt Ziemi - Makalu (8481). Jest członkiem honorowym Polskiego Związku Alpinizmu, laureatką prestiżowych nagród za wyczyny sportowe Kolosy, Explorer, ślad jej buta widnieje w pasażu alpinistycznych sław w Karpaczu (tzw. Ślad zdobywców).
Pismo „Twój styl” przyznało jej tytuł „Kobiety 15-lecia” w kategorii „Wyczyn”. W plebiscycie miesięcznika „Pani” została umieszczona w gronie 100 najbardziej znanych polskich kobiet.
Długotrwała kariera Anny Czerwińskiej jest ewenementem na skalę światową. Filmy górskie z jej udziałem (Przypadki pani Ani, Wszystko prawie o wyprawie – realiz. Dariusz Załuski) są prezentowane na licznych festiwalach filmów górskich, ciesząc się dużym uznaniem publiczności i jurorów. Jest cenionym autorytetem w sprawach alpinizmu, komentując w mediach bieżące wydarzenia w świecie górskim, częstym prelegentem na imprezach górskich, a także gościem-wykładowcą na spotkaniach dużych korporacji.
    Zobacz także: Spotkanie z Anną Czerwińską


Piotr MorawskiPiotr Morawski
Wspina się od 1995 roku. Od początku zainteresowany głównie wspinaczką zimową w górach.
Brał udział w wielu wyprawach w Himalaje i Karakorum, także zimowych. Jako pierwszy człowiek zdobył zimą ośmiotysięcznik Shisha Pangma.
Ma na koncie 4 ośmiotysięczniki, ale też i mniejsze góry. Wspina się w Tatrach, Alpach i górach byłej Rosji.
Niedawno wrócił ze swojego pierwszego samodzielnego projektu - Nanga Parbat i zachodnia ściana K2, a już ma ambitne plany na kolejny sezon.
Od 2006 roku związany z firmą Alpinus w ramach Alpinus Expedition Team.
Na co dzień pracuje jako adiunkt na Politechnice Warszawskiej, wspina się, biega maratony, pisze artykuły i oczywiście robi zdjęcia.

    Zobacz także:
Spotkanie z Piotrem Morawskim
    Więcej na stronie: www.piotrmorawski.com


Ryszard PawłowskiRyszard Pawłowski (ur. 1950 roku, zodiakalny Rak, ale Tygrys według horoskopu chińskiego)
Inżynier elektryk, instruktor alpinizmu, przewodnik górski.
Wziął udział w ponad 200 wyprawach w różne góry świata jako uczestnik lub organizator. Zdobył dziesięć szczytów 8-tysięcznych, min. K2 (8611 m n.p.m.) płn. filarem.  Jest jedynym Polakiem, który 3-krotnie stanął na szczycie Mt. Everestu (8848 m n.p.m.). Dokonał wielu wejść trudnymi drogami wspinaczkowymi w różnych rejonach Ziemi. Był partnerem wspinaczkowym Jerzego Kukuczki, Piotra Pustelnika, Janusza Majera, Krzysztofa Wielickiego i innych.
Jest członkiem prestiżowego The Explorers Club, stowarzyszenia zrzeszającego 3000 odkrywców i badaczy z kilkudziesięciu państw wszystkich kontynentów. Otrzymał szereg nagród i wyróżnień w dziedzinach fotografii oraz filmu dokumentalnego.
Filmy Pawłowskiego były pokazywane na Festiwalach Górskich i w telewizji. Otrzymał  trzykrotnie nagrody i wyróżnienia od Ministra Sportu za Wybitne Osiągnięcia Sportowe. Szkoli młodych adeptów alpinizmu. Występuje z prelekcjami  o tematyce górskiej.
Organizował  i prowadził wyprawy dla niepełnosprawnych sportowców na Alaskę, do Afryki i Patagonii w ramach programu Korona Nadziei.
Ma 25 letniego syna Marcina i 6 letnią córkę Martę.
Ryszard Pawłowski organizując komercyjne wyjazdy na wszystkie kontynenty wchodził jako przewodnik wspólnie z klientami na takie szczyty jak:
Ama Dablam (6856m) w Himalajach Nepalu - 20 razy
Aconcagua (6962m), najwyższy szczyt Ameryki Południowej - 23 razy
Mt McKinley (6194m) najwyższy szczyt Ameryki Północnej – 9 razy
Island Peak (6169m) w Himalajach Nepalu - 7 razy
Mt. Everest (8848m) od strony Nepalu i Tybetu - 3 razy
Pumori (7145m) w Himalajach Nepalu - 2 razy
Gasherbrum II (8035m) w Karakorum Pakistanu - 3 razy
Cho-Oyu (8201m) w Tybecie-2 razy
Nanga Parbat (8125m) Himalajach Pakistanu
Elbrus (5642m) w Kaukazie – 8 razy

    Zobacz także:
Spotkanie z Ryszardem Pawłowskim
    Więcej na stronie: www.patagonia.com.pl

 
Zbigniew PiotrowiczZbigniew Piotrowicz
Psycholog, hodowca owiec, stolarz, podróżnik, dyrektor, prezes, instruktor taternictwa, dziennikarz, radny dolnośląski, obserwator i entuzjasta.
Autor i wydawca przewodnika wspinaczkowego po Skałkach Lądeckich, reaktor naczelny "Taternika" (krótko), właściciel enigmatycznej wytwórni filmowej "Lasy Państwowe Forever", pomysłodawca i sprawca Przeglądu Filmów Górskich im. Andrzeja Zawady.
Mieszka w Lądku Zdroju.








John PorterJohn Porter
Urodził się i wychował w Stanach Zjednoczonych. Rozpoczął wspinanie w White Mountains w New Hampshire, wytyczając wiele nowych dróg. Potem odbył poważne „górskie studia” w kanadyjskich Górach Skalistych, Górach Kaskadowych i w Yosemitach. Rozpoczął pracę na Uniwersytecie Oregon, po czym przeniósł się do Anglii, gdzie dalej studiował na uniwersytecie w Leeds, jednocześnie wspinając się w Alpach m.in. z Brianem Hallem, Rogerem Baxterem Jonesem, Alem Mousem i Alexem MacIntyre. Od połowy lat 70. spędził sporą ilość czasu w większych łańcuchach górskich Azji i Ameryki Południowej. Wraz z takimi alpinistami jak Wojtek Kurtyka czy Alex MacIntyre dokonał pionierskich przejść w stylu alpejskim północno-wschodniej ściany Bandaka (1977), południowego filara Changabang (1978) i południowej ściany Ranrapulka (1979), południowo-wschodniej grani Tarke Kang (1982) i Chong Kundang (1990).
Pierwszy kontakt z realizacją filmu górskiego miał podczas próby wejścia na Everest Zachodnim Ramieniem (zima 1980-81) i K2 północno-zachodnią granią (1986).
W ciągu ostatnich 20 lat odbył wiele podróży do mniej znanych zakątków Karakorum, Grenlandii, Tybetu i Indii. Obecnie mieszka wraz z rodziną w Lake District w Anglii, pracując jako niezależny konsultant w kwestiach biznesowych i spraw lokalnej społeczności. Ostatnio prowadził działania mające na celu opracowanie planu dla zapewnienia pomocy i dywersyfikacji górskich społeczności w Brytanii, po spustoszeniach, jakie przyniosły choroby.
Wiele pisał o wspinaniu, ceni też sobie wielkie przygody. W ciągu ostatnich kilku lat brał udział w pracach nad projektami związanymi z dziedzictwem narodowym, takimi jak wystawa poświęcona brytyjskiemu alpinizmowi. Jest dyrektorem Festiwalu Filmów Górskich w Kendal, wraz z innym dyrektorem festiwalu, Brianem Hallem, powołał do życia Adventure Film Academy, mającą na celu podnoszenie kwalifikacji twórców filmowych. Obecnie pisze biografię swego dobrego przyjaciela Aleksa MacIntyre, który zginął w 1982 roku podczas próby wytyczenia nowej drogi na południowej ścianie Annapurny.
    Zobacz także: Spotkanie z Johnem Porterem


Adam PustelnikAdam Pustelnik (25 lat)
Najlepszy wspinacz skalny w Polsce. Wspina się od ponad 10 lat. W tym czasie zdobywał tytuł Mistrza Polski i zdobywcy Pucharu Polski Juniorów. Wspina się w skałach w całej Europie, jako jedyny Polak pokonuje drogi o stopniu trudności 8c+. W górach wspinał się przede wszystkim w zespole z bratem Pawłem Pustelnikiem. Wspólnie pokonywali ściany Tatr, austriackiego Hollentall, włoskich Dolomitów, amerykańskiej doliny Yosemite i ostatnio doliny AK-Su w Kirgizji. Za przejścia w Yosemite w roku 2005 zajęli trzecie miejsce w plebiscycie „Jedynka” Polskiego Związku Alpinizmu. Natomiast za poprowadzenie nowej drogi „Amba” w Kirgizji w 2006 roku zajęli drugie miejsce w tym samym plebiscycie.
    Zobacz także: Pustelnicy w górach oraz
Spotkanie z Adamem Pustelnikiem


Andrzej WilczkowskiAndrzej Wilczkowski (ur. 11. stycznia 1931 r. w Warszawie)
Mgr inż. mechanik, nauczyciel akademicki, pisarz, publicysta, alpinista i polarnik. Przez całe życie bezpartyjny.
Zamieszkały w Łodzi.
Absolwent Wydziału Mechanicznego Politechniki Łódzkiej (1957). Po dyplomie pracuje w przemyśle a od 1994 w PŁ jako nauczyciel akademicki w Instytucie Pojazdów PŁ. (Obecnie na emeryturze).
Książka - "Awarie silników spalinowych" (2 tomy 1997 i 1999). Autor pięciu patentów z dziedziny silników spalinowych i 12 publikacji naukowych.
Alpinista i polarnik: Uprawia taternictwo od 1949 r., autor 10. nowych dróg w Tatrach i 16. pierwszych przejść zimowych. Od 1956 Alpy i Kaukaz. Kierownik dwóch wypraw egzotycznych: w Hindukusz (1963) i w góry Etiopii (1968/69) uczestnik wyprawy polarnej na Spitsbergen (1973).
Od 1952 r. instruktor alpinizmu (szkolił w skałkach, Tatrach i w Alpach w latach od 1951 do 1990). Założyciel Klubu Wysokogórskiego w Łodzi (1950).
Pisarz: Debiutował w 1957 r. Współautor książki "Burza nad Alpami" (Iskry -1958). Autor książek: "Śniegi Pokutujące" (1971 i 1973), "Ludzie przed ścianą"(1972), "Każdemu według marzeń" 1976 i 1994), "Miejsce przy stole" (1982, 1992, 2002, 2008), "Anatomia Boju" (1992, 2008), "Trudna noc"(1993), "Coś na Ząb"(1993) „Dymy nad kartofliskiem” (2005). W latach pięćdziesiątych autor tekstów satyrycznych dla STS "Pstrąg" oraz tekstów piosenek.
Publicysta: Na tematy alpinistyczne pisał w czasopismach: "Dookoła Świata", "Kontynenty", "Taternik Łódzki", "Taternik", "Góry", "Góry i Alpinizm”. Członek redakcji czasopisma literackiego NSZZ Solidarność - "Słowo obecności" (1981). Współzałożyciel, członek redakcji i publicysta tajnego czasopisma "Prześwit" (1982). Pseudonimy: W. Szary i K.T. Barnak.
W latach 1992 i 1993 felietonista "Nowego Świata z Piotrkowskiej" i "Świata z Piotrkowskiej". Współpracownik czasopisma „Góry i Alpinizm”. Felietonista miesięcznika "Aspekt Polski". Publikuje również w "Orle Białym" - Londyn i w "Znad Wilii" - Wilno.
Zainteresowania historyczne: Stypendium Instytutu Piłsudskiego w Nowym Jorku, (1989/90) Eseje: "Józef Piłsudski a unowocześnienie armii", "Złota i czarna legenda Marszałka Piłsudskiego" - wydany przez Bibliotekę im J. Piłsudskiego w Łodzi.
Działacz społeczny: do 1949 w ZHP. Potem Klub Wysokogórski i PZA. (1950 do 1992) W latach 1964-72 Łódzki Klub Jeździecki. W r. 1980 i w r. 1989 NSZZ Solidarność w Politechnice Łódzkiej.
Od 1983 roku członek Społecznego Komitetu Pamięci Józefa Piłsudskiego (1992) W stanie
Członek Wojewódzkiego Komitetu Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa. (1992-2008).
Honory: Członek honorowy Polskiego Związku Alpinizmu, Łódzkiego Klubu Wysokogórskiego i Akademickiego Klubu Górskiego w Łodzi; odznaczony w 1963 r. Odznaką Honorową Miasta Łodzi (za wyprawę w Hindukusz), a w 1993 Odznaką za Zasługi dla Miasta Łodzi. W 1997 r. srebrny medal Komisji Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa. W 2000 r. Nagroda m. Łodzi. W 2002 r. Nagroda literacka im. W. Krygowskiego.
    Zobacz także:
Spotkanie z Andrzejem Wilczkowskim


Jan Serafin (ur. 4.09.1934 r. w Krakowie)
Chirurg ortopeda, prof. Akademii Medycznej w Warszawie. Praca – Klinika Ortopedyczna A.M. w Warszawie. Wspina się od 1952 roku, z przerwą w latach 1963-74. Przeszedł wiele trudnych dróg w Tatrach. W latach 1974-87 uczestnik i lekarz 10 wypraw: w Hindukusz, na Alaskę, w Pamir, Himalaje i Karakorum. Osiągnięcia górskie: Tiricz Mir (7710 m), cztery pierwsze wejścia na 4-tysięczniki w Górach Św. Eliasza i Górach Wrangla na Alasce, Pik Lenina. Uczestnik wypraw na Kangczendzongę (78), Mt Everest (81), Baturę i Makalu.
    Zobacz także: Spotkanie z Wojtkiem Brańskim i Janem Serafinem